Parę słów o mnie .....

 

 

                                                        Zuzia trafiła do mnie jak miała
                                                    około roku.
                                                    Przygarnąłem ją od znajomych,
                                                    których dziecko było uczulone na
                                                    sierść królika  a było to w roku
                                                    1998 i tak do dziś jest już u mnie
                                                    5 lat.
                                                    Jeszcze do nie dawna choć
                                                    miałem ją już dość długo, mało
                                                    wiedziałem o królikach. Co z tego
                                                    wynika ? Źle była odżywiana, za
                                                    mało ruchu itp.
                                                    Nic na  to nie wskazywało, że była
                                                    źle pielęgnowana aż do czasu
                                                    kiedy zachorowała. Pewnie
                                                    czytaliście na stronie głównej jak
                                                    to było. Było nie było zakończyło
                                                    się dobrze, teraz zacząłem uczyć
                                                    się jak pielęgnować Zuzie żeby
                                                    miała full komfort. Najwięcej i najbardziej konkretnych informacji znalazłem na 
                                                    stronach internetowych, stąd  postanowiłem stworzyć własną - może kiedyś i 
                                                    ona pomoże w opiekowaniu się jakimś uszatkiem
J.
                                                    Ostatnio Zuzia przez tą chorobę bardzo się rozbestwiła, to taki mały urwis potrafi
                                                    wejść na łóżko i się ze sikać albo gdzieś w kącie.
                                                    Zawsze rano czeka w swoim domku na śniadanko, wystarczy że trzasnę drzwiami
                                                    od lodówki a król już przednimi łapkami „wisi” na klatce
J
                                                     - mówię Wam to jest miłe.